Günlerdir hayatımın en güzel uykularını uyuyorum. Akşam kızımı uyuttuktan sonra şöyle bir yatma hazırlığı yapıyorum. 23.00 civarı yatağa giriyorum ve belki bir dakika içerisinde uyumuş oluyorum. Sabaha kadar kesintisiz bir uyku çekiyorum. Sabah gözümü açıyorum ve şöyle bir etrafa bakıp sessizliği dinliyor ve sonra tekrar uyumaya devam ediyorum. Resmen uyumalara doyamıyorum. Tarkan gibi konuşasım geldi bu noktada
"Bir süredir yazılıp çiziliyor...
Konuyla ilgili konuşuluyor...
Bize de her gün soruyorlar...
Doğru mu değil mi....
Evet doğru....
Hasta oldum ben" 😆😅
Bahar yorgunluğu denen şeyi yaşıyorum zannedersem. Vücudum dört bir yandan alarm verse de belirgin olan şeyler ateşli olmam (her daim 😝🤣) , uzayan çökkünlük hâli ( nazar değdi), eklem ağrıları ( olmazsa olmaz) vs. ydi. Çeşitli testlere girip, bu sefer kendim için bir çanta ilaçla döndüm eve. Doktor öncelikli olarak dinlenmemi salık verdi. Kızım doğduğundan beri ilk kez evde yalnız kalıp dinlenebildim arkadaşlar. Eşim kızımla birlikte sabah evden çıkıyor ve akşama kadar ev bana kalıyor. " Anneeeğğğğ" sesleri gelmeden yatabilmek, hasta olup dinlenebilme lüksü ne güzel bir şeymiş, bakın gözlerim dolu dolu 🥲🥲
Ciddi bir durum yok ve toparlanacağım kısa zamanda. Yine de son zamanlarda ki koşuşturmacalarımı düşününce hastalığın da bir nimet olduğunu düşünüyorum. Resmen sana vücudun ayar çekiyor " Hoop birader, nereye böyle? Beni böyle hunharca kullanırsan faturasını ödersin ona göre! " Diyor. ( Vücudum biraz eril enerjiyle dolu sanırsam 🤣)
Ben de bir süre dinleneceğim. Bayram için planlar yapıyordum ama, şu an tek planım oturup dinlenmek. Doğanın içinde piknikler yapıp kısa yürüyüşlere çıkmak ve bolca uyumak istiyorum.
Size de kocaman sevgiler gönderiyorum... 💕
Görüşürüz beybiler :)
