03/07/2026

Sonrası Sonra

 
Kendi objektifimden gün batımı

  

    Gecenin şu saatinde uyuyamadım. Kaygılı, depresif, umutlu, sakin...her şeyden biraz birazım :) "Yahu Annabell yine ne oldu? " Diye soruyor musun bilmiyorum, ama ben anlatacağım :) 

     Geçen hafta okulların kapanmasına bir gün kala, arkadaşımda toplaşmıştık. Miray daha okuldaydı ve benim için şu küçük özgürlük anlarından biriydi, anlarsın ya. Tam da böyle çocuğunu büyütmüş, okula yollayıp arkadaşlarıyla yeniden sosyalleşmeye başlayan anne modlarında sevinirken ve benim annelik konusunda pimpirikli olduğumu söyleyen bazı kişilere içten içe nanik yaparken kızımın okulundan arandım. Ateşi çıktığını öğrenince ayaklandım ve bir koşu kızımı okuldan alıp eve geldim. Sonrası yüksek ateş, üst üste kusma vs. Senin anlayacağın hoş olmayan bir tablo ve tabiki o geceyi hastanede serumla, ateş düşürmeyle filan geçirdik. 

      Aradan bir hafta geçti ve bu süreçte kızımın artık toparlandığını düşünüyordum. İlaçları da bitmişti. Ve yine arkadaşlarımdan birine davetliydik akşam için. Kızım benden daha heyecanlıydı bu misafircilik işine ve birlikte güzel güzel hazırlanırken, birden bire yine kusmaya başladı küçüğüm. 

      Ne oldu, yine ne olmuş olabilir, acaba tam düzelmedi mi, derken o kaygıyla tüm planları iptal ettik tabiki. Ve fakat kızım kustuktan sonra rahatladı ve oynamaya başladı. İştahı filan da açıldı. Şimdi arkadaşıma gideyim desem içim rahat etmez, evde kalsam kendime acıyorum ve kaygım halâ geçmiş değil. Eşime:" Ben bir nefes alacağım. " Diyip çıkıp yürümeye başladım. Kendi kendime düşünüp yürürken, baktım yanaklarımda bir nemlenme hissi var. Farkında olmadan ağlamışım...Şaşırdım da kendime, ama bir rahatladım ki sorma. 

      Çok ikircikli hisler bir bakıma. Hem annelik içgüdüsüyle kaygın tavan oluyor; çocuğun iyiyse ve o hastalıklı hali geçtiyse bu sefer de kendine ve heveslerine acıma hali geliyor. Kendine acırken bundan dolayı pişmanlık da hissediyorsun bazen. Çünkü nihayetinde sen bir anasın ana. Gerçi şu pişmanlık duygusuyla benim pek işim olmuyor, oralarda çok bulunmuyorum ama yine de şöyle bir esintisi dolaşmıyor değil. 

      Bazen de böyle oluyor işte. " Heh şimdi oldu, rahatlayabilirim. " Gibi bir hayat noktası yok, ben artık anladım. O nedenle her şey ve herkes iyiyken, yani o küçücük anlardan bahsediyorum, öyle nadir anlarda yapıştıracaksın keyifli eylemlerini. Ya da farkına varıp keyifle yayılacaksın koltuğunda, sevdiğin bir şeyler içeceksin. Sonrası sonra... 



     To Build A Home

19 yorum:

  1. Canım kızçen için çok üzüldüm. Umarım düzelmiştir, çocukların hasta olma işleri kötü oluyor :( Kendine vakit çok ayırmalısın, annelik eminim çok zordur

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Canım İdil, çok teşekkür ederim güzel mesajın için 🥰💕.Şükürler olsun kızım daha iyi sanki. Ve o kadar haklısın ki, sanırım son zamanlarda nefes alacak alan ve de zaman bulamadım, kendimle baş başa kalamadım. Onun acısı çıktı, bir rahatladım. Yaza bomba gibi girebilirim artık,umarım, inşallah 🤣

      Sil
    2. Emin olmak için anne olmayı dene lütfen İdilim. lol

      Sil
    3. Seni de baba olmaya özendirmeliyiz belki Alp, bizden daha kaygısız olmaya hakkın yok bence😬

      Sil
    4. Sana diyorum banla banla. Işınlanıp havada uçar tekme kafa hareketlerinde bulunacağım az kaldı Annabell :)

      Sil
    5. Hahaha İdil bize de öğret bu hareketleri 🤣😆

      Sil
    6. Tüm çocuklar hasta olduğunda veya bir problemle karşılaştıklarında üzülüyorum, sanırım benim sizden daha fazla kaygım var sevgili dişiler.

      Sil
  2. ay kuşlar ne güzel özgürlükle uçuyor. çok güzel bir fotoğraf yakalamışsın Annabell :) Çocuklar yaz kış farketmiyor hasta olabiliyor ya :( durumu nasıl şimdi? anne olmak çok zor ya hem çalış hem annelik yap hem ev işleriyle uğraş

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Canım Velvet, çok şefkatli geldi yorumun teşekkür ederim :)) Şükür çok daha iyi. İnşallah bir şey daha çıkmazsa böyle atlatacağız gibi. Vallahi çok zormuş yaa, sürekli kaygılı bir hâl, tabi buna şükür 😅

      Sil
  3. Evet şimdi nefes alacağım, yok yok alamadım. Başka bir dalga kıyıma vurdu misali. Afacan için çok geçmiş olsun Merve, çocukların hasta olmalarına dayanamıyorum ben. Yani çocuğu hasta halde görmek, ağlaması, acı çekmesi gibi durumları görmek anne-baba için ne kadar zordur. Empati yapıyorum ancak zihnim çıkamadı şu an içinden, gerçekten çok geçmiş olsun. Bence annelik ya da babalık yer yer eğlenceli, yer yer kıvrımlı acılı bir şey. Kolaylıklar dilerim.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hahaha başka bir dalga kıyıma vurdu kısmı o kadar güzel bir metafor oldu ki, tam olarak o. Hani burada güzel şeyler de anlatasım var ama son bir aydır bir mücadeledir gidiyor. Neyse en azından baş edilebilir şeyler yaşıyoruz, hayattayız çok şükür, geçecek geçecek. :)) Teşekkür ederim güzel dileklerin için, kendimi anlaşılmış hissettim 🌸

      Sil
    2. Zorlu mücadeleler sonrasında baharın ılık nefesi tarafından okşanıp yeşeren çiçekler var Merve, dert etmemeye çalış zorlu anları.

      Sil
    3. Ne güzel dedin, tamam çiçekler aklımda 💐🙏

      Sil
  4. Bugünün güzelliklerini yarının bilinmezliğine feda etmemeyi öğrenmemiz gerek. Böyle dediğime de bakma bu arada Annabell :) Benim de yapabildiğimden değil. Ama doğrusu bu gibi geliyor :) Yapabilir miyiz bilmiyorum ama hayatı yaşamayı unutup olası hayatların hayallerinde kendimizi heder etmeyiz umarım :)

    Bu arada çok geçmiş olsun. Umarım şu an çok daha iyidir. Yetişkinler neyse de çocukların hasta olmasına dayanamıyorum. Hem böyle iken bile zorsa anne ve baba rolünde kim bilir nasıl daha zordur.😢​

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok doğru düşünüyorsun Mustafa, umarım bunu başarabiliriz. Valla kaygı eğilimi olan bir insandım zaten, anne olunca anksiyete ataklarım bitmiyor, işin garibi alışıyorsun da sanki bu ataklara :)

      Sil
  5. Kaygılar bazen iyidir ya bir çeşit zırh olur bizlere.. aman hastalıklara dikkat diyeceğim de yazın sıcaktan enfeksiyon diyorlar kışın soğuktan :) o yüzden gökyüzüne bakıp temiz bir (olabildiği kadar) nefes alıyoruz ve veriyoruz. belki kaygının kaygılandırıcı kısmı burada yok olabilir :) fotoğraf çok güzel. en sevdiğim saatin rengi.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ediyorum. Evet duygular düşmanımız değil ve hepsinin bir işlevi var. Ve bununla birlikte bazen duyguların tetiklediği o karabasan düşünceleri susturabilmek bazen çok zor. Yine de gökyüzüne bakmak çok iyi bir fikir :)) Derin nefes alıp vermek de öyle. Yaşıyoruz çok şükür🙏

      Sil
  6. geçti hepsi geçtiii :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Biliyor musun, bazen birinin böyle söylemesi ne iyi geliyor :)) Canımsın, teşekkür ettim 🙏💕💕

      Sil

Küçük Bir Duyuru

Selaaam🌼 Yeni bir haberle geldim! Aslında bu haberi vermek için biraz beklemeyi, önce nasıl hissedeceğimi görmeyi planlıyordum. Ama sanırım...