Bu sabah geç uyandım. Alarmı ne zaman kapattığımı bile hatırlayamadım. Tabi kalkar kalkmaz başladı benim maraton. Önce kendini hazırla, sonra Miray'ı uyandır ve onu okul için hazırla ( yemin ederim bu kısmı en zoru) gerekli her şeyi yanına aldığından emin ol ve kapıyı kapat derken duyduğum o ses:
" Anne çişim geldi. "
Tamam yavrum, aferin evladım, sonunda tuvalete gitmeye karar verdin ve biraz yanlış bir zamanlama oldu ama olsun güzel kızım. (Dişleri sıkılı bir şekilde gülümseyen anne emojisi nerde?)
Derken arabaya bin ve fazla hız yapmadan okula yetişmeye çalış. Sağ şeritte efendi efendi giderken dibine kadar giren arabaya sövmemeye çalış.
Miray'ı okula bırak. Kan, ter, gözyaşı... Hastalık döngüsünden sonra okuldan uzaklaşan çocuğun bitmeyen okula yeniden alışma dramı...Yarım saat içerisinde mutlu video ve fotoğrafları gelecek bana ama hâlâ karnıma ağrılar girdiren bir süreç bu.
Kendi okuluma yetişmeye çalışırken o gün işi çıkan ve zorunlu olarak orada bulunamayan kocaya kızmamaya çalış. ( "Adamın ne suçu var? Senin sinir sistemin fazla uyarıldı, sadece bu. " Diyerek kendini telkin etmeye çalış.)
Okula gel. Gördüklerine gülümse:"Günaydın, günaydın herkese." Odaya gir ve sırtını kapıya yasla. Derin bir nefes al. Bu savaşı sen kazandın şampiyon. Günümüzün Amazon kadını, Zeyna'sı. Hadi sür rujunu. Tazele kendini. Aynada gördüğün saçı başı dağınık kadına gülmemeye çalış.
Görüşmeler, sınıf rehberlikleri...Tam "Ohh azıcık durayım. " demişken, teneffüslerde gelip içindeki tüm negatifliği sana anlatan öğretmeni nezaketle dinlemeye çalış. "Neyim ben, benim sınırlarım nerede, kendimi korumam gereken duvarlarımı nereye koymalıyım? "diye için içini yerken, senden sürekli beklenilen şeyleri düşünmemeye çalış...
Ve günün sonunda, artık çocuğu uyutmuş ve kendime kalabilmişken fark ediyorum ki, tüm anneler Zeyna'dır ve Zeyna'lar yorgundur. Aksini ya da daha çok yorulduğunu iddia eden babadır. 🤣
Bazen yapabileceğin en iyi şey devam etmektir, dibine kadar girip seni rahatsız eden o arabaya rağmen hem de.
Ne kadar "sınır koyma" çalışırsan çalış, bi bakmışsın herkesi dinliyorsun. Ver ver ver. Ta ki bitene dek. İçindeki sabrı tüketene dek. Bu böyle olmamalıydı sanki hocam, biz buraları çalışmıştık.
Çalıştığım ve çok iyi bildiğim yerlerden sorumluluk sınavına kalmam ilk değil be guzum.
Olacak, o da olacak.
Ne zaman ki sabır seviyem sıfırı tüketecek, o zaman bakacağız duruma.
Şimdilik mücadeleye devam Amazon kadını. Hele bir uykumuzu alalım da.
Çocuk konusu gerçekten karışık ve çekilir değil onu biliyorum :)
YanıtlaSilHahahah valla zormuş, sinir sistemim sürekli uyarılıyor, imkanı olan baba olsun :)
SilKolaylıklar dilerim.... Tenefüs yahu.... Ama kurumsal çalışırken kahve makinası önünde terapi yapmamı bekleyen arkadaşlar vardı, onları hatırladım. Bir noktada uyanıp "kahve molam, inanın size yardımcı olmayı çok isterim ama önce kendime kahve ile yardımcı olmam gerekiyor, bir zaman dilimi ayarlayalım" demeyi öğrenmiş ve rahatlamıştım :) Bazen dümdüz olmak çok daha iyi....
YanıtlaSilCanımsın, teşekkür ederim bu güzel yorumun için :) Evet insanlar, belki farkında olmadan, seni sadece tek bir rolde görüp öyle yaklaşıyorlar sana ve bunu ben de okulda çok sık yaşıyorum. Çoğunlukla mizaha yaslanarak sınır koysam da, bazen bunun bile yeterli gelmediğini görüyorum. Sınır koymak da belli bir enerji gerektiriyormuş ve kimi zaman kendimde o enerjiyi dahi bulamıyorum :)
Silhaklısın ve maalesef mesleğin en kötü yanı... ben alışkınım annemle babam doktordu ve yazık normal bir sohbet edemezlerdi insanlarla, mutlaka konu "doktor hanım/bey bende şöyle bir durum var...." :)) daha dün analistime dedim ki bazen psikologluktan bıkıyorum sürekli dert sürekli olumsuzluk... o da başını salladı, deriiiiin derin iç çekti... konuşmuyor bu adam :)))))
Silbelki baş sallayıp derin derin iç çekmeliyiz? bir aydınlanma anı!
Ay tahmin edebiliyorum gerçekten. Almanya'da da buna benzer sorular soruyorlar mıdır doktorlara, terapistlere vs. merak ettim 😆 Hahahaha analistin tepkisi çok iyi ya, böyle efektif tepkiler üzerinde yoğunlaşmak gerek bence de :))) Yalnız analisti bile normalden daha fazla konuşturduğuna eminim ben :)
SilÇocuklar güzeldir ya, çocukların bebişlerin bu tür derdi olsun yeter ki. Ancak büyüdüklerinde problem olabileceği aşikar. Çocuğun var derdin var hesabı ahah. Evlenmemekle ilgili en güzel hediyemi kendi hayatıma vermişim, bundan son derece mutluyum! :)
YanıtlaSilHahahahah umarım bu yazıdan sonra böyle düşünmedin de genel fikrin buydu 😆 Çocuk dünyanın en güzel şeyi gerçekten. Ama bir çocuğu büyütmek için bir köy gerekir diyorlar ya, o köyü bulamadığımız için ebeveynlik yapmak çok daha zor hale geldi diye düşünüyorum.
SilGenel fikrim böyleydi nema problema ehe. Köy dedin de beni yine böyle sakin bir köyde yaşıyormuşum fikrine gönderdin. Karşıma çıkıyor son haftalarda.
SilDürüst olmak gerekirse arkadaşlarımdan biliyorum ve gözlemliyorum. Çocuk büyütmek gerçekten zor bir şey, her şeyi ile ilgilenmek, o an canın istemese bile mecbur kalmak. Bu çok zor ya. İnsanın içinden gelmediği anlarda bile çocuğu ile ilgilenmek gerçekten kötü bir şey. Bu yüzden bence tüm çocuklar iki üç yaşlarında kalmalılar, büyümelerine gerek yok. Ancak imkansız tabii.
Ve herkese sorduğum soruyu sana da sorayım. Bu ülke standartlarında neden çocuk üretmek? Evliliğin en güzel kısmı çocuk sahibi olmak deniliyor da, büyüdüğü zaman tüm o esprisi bitiyor. Hayret ediyorum bazen ebeveynlere.
SilDüşüncelerini anlıyorum. Bu şekilde düşünüp hiç çocuk yapmak istemeyen evli arkadaşlarım da var, saygı duyuyorum. Aslında bir insan evladı ihtiyaçlarıyla dünyaya geliyor bence. Küçükken temel bakım ihtiyaçları öne çıkarken büyüdükçe oyun, ilgi, anlaşılmak, vs. bunlar daha ön plana çıkıyor ve çıkacak. Ebeveyn olmak isteyen herkesin önce temel düzeyde çocuk gelişimi ve psikolojisi bilmesi gerektiğini düşünüyorum. Bilerek ve bu sorumluluğun farkında olarak dünyaya getirmeliler çocukları. Çünkü çocuk büyütmek gerçekten büyük sorumluluk. Öte yandan onunla birlikte kendinden başka bir sen de doğuruyor gibisin. Eskisi gibi enerjini herkese ve her şeye bol keseden dağıtamama olayı bana iyi geldi mesela. Ya da cesaret edemediğim çoğu şeye ,ona örnek olabilme adına, adım atıp geliştirdiğim oluyor. Zamanı etkin ve verimli kullanma zorunluluğu çok öğretici bir kere. Deli gibi yorulduğun ama çok öğrendiğin ve keyif aldığın yanları da olan bir süreç. Ona annelik yaparken kendi çocukluğuma çok gittiğimi hissediyorum mesela ve kendime de annelik yapıyormuşum gibi geliyor. Yani bence anne baba olmanın ve çocuk büyütmenin sorumluluğunu fark ettikten sonra bunu isteyip istememek tamamen kişisel bir tercih ve asla doğru veya yanlış değil. Eş ilişkisi de en önemli yapı taşlarından, üçüncü ebeveyn gibi. Soruna tam karşılık bir cevap verdim mi bilmiyorum ve hatta bunun tam karşılığı var mı emin de değilim. Çocuk kararı vermeden önce çok düşündüm ben de, ülke ve dünya şartları beni de korkutuyor ve üzüyor. Yine de bunu çok istedim galiba ve onun sağlıklı ve mutlu büyümesi için elimizden geleni yapmaya gayret etmekten başka da kontrol edebileceğimiz bir kısım yok gibi.
SilTabii çoluk çocuğa karışmayan ben senin bakış açınla yakalayamam frekansı :) dediklerine katılıyorum. Her ne kadar olumsuz tarafları olsa bile olumlu taraflarını da unutmamak lazım. Mesela çocuğu sevmek, onunla eğlenmek hatta ara ara onu kandırmakta güzel olur :) Çocuğum olsaydı sanırım bolca miktar kandırırdım ahah. Ve hatta çocuğumla çocuk bile olabilirdim.
SilHahah ebeveynliğin sorumluluk işi olduğunu biliyorduk ama hâlâ öğrenciyiz bu rolde :) Her geçen gün bize de bir aydınlanma ve güncelleme geliyor, sınavlar bitmiyor. Yine de eşsiz bir sevme hali. İsteyen herkes bu duyguyu güzellikle tadar dilerim🙏
SilKolay gelsin bütün Zeyna'lara, She -Ra'lara. Sınırlar çok önemli, hele böyle yoğun çalışılıyorsa. Kaldı ki iki kişilik ilişkilerde bile çok önemli. Karşıdaki, sen verdikçe, kalsın almayayım sana lazım demiyor çünkü.
YanıtlaSilDeğil mi ya? Özellikle de sevdiğimiz insanların sınır ihlali yapması bazen ikircikli duygular oluşmasına sebep oluyor. Yani keşke hepimiz ilişkilerde birbirimizi gözetip onun adına da düşünebilsek, durmayı öğrensek. O zaman ne kadar kolay olurdu.
Sil:) zeyna barbarella vampirella red sonya dişi conan :) kan ter gözyaşlarııı :) churchill in ünlü sözüüü :) savaşla ilgili :) hayat da bir savaş demek kiii :)
YanıtlaSilHahahahhaha özete çok güldüm🤣🤣 Hayat bazen her cephede birden savaşmak gibi, ama Amazon kadını olmak basit bir mevzu değil😆😆
SilAnnelik gerçekten yetenek isteyen bir şey diye düşünüyorum. Ama bence bu hikayede en katlanılmaz olanı iş yerindeki insanlarmış. Neyse, size kolay gelsin. Böyle de olmadı sanki ama :) Bu arada yazınızın başındaki fotoğrafı sevdim.
YanıtlaSilBence çok da güzel oldu canım İlkay :) Dediğin gibi beni tüketen bir gündü ama annelikten ziyade sınırlarını bilmeyen yetişkinler tarafından tüketildiğimi hissederek yazdım. Çok da güzel yakalamışsın. İyi niyetli ve de haddini hududunu bilen insanlarla çevrili olalım... 🙏 Fotoğrafı ben de sevdim, beğenmene çok sevindim💕
SilDemek istediğim tek şey ''Go Girl'' sabırlar diliyorum. Kalbine ferahlıklar genişlikler hayat enerjisi diliyorum
YanıtlaSilNe güzel bir dilek, çok ihtiyacım var bunlara, teşekkür ederim 💕🙏🤗
Silpaçinko-min jin lee, hollanda evi-ann patchett, akşamlar rahatsız edicidir-marieke lukas rijinevald, bir gün tek başına-vedat türkali, emanet çocuk-claire keagan, saç örgüsü-laetitia colombani, yalnız-zeynep kaçar, vejetaryen-han kang, kasiyer-sayaka murata. bunların yanında, nermin yıldırım, yaprak öz, annie ernaux, neslihan acu, bu yazarların kitapları :) kitap kulubü için. hepsi farklı farklı iyi kipatlar :)
YanıtlaSilYa canım Deep, ne büyük incelik gelip buradan cevap vermişsin. Çok teşekkür ederim 🥰🙏💕
SilHayat Zeynalar içinde zordur evet. Her ne olursa olsun çocuklar bu hayatın en güzel yerindeler. Onlar olmasaydı bir takım mutlulukları anlayamazdık. Tüm çocukları seviyorum, öpüyorum. Onlar bu kötü yerde önyargısız en güzel canlar. Umarım tüm zorlukların bir şekilde kolaylaşır Zeyna :)
YanıtlaSilNe güzel bir yorumdur bu, küçük bir çocukken kendisini Zeyna sanıp o koltuktan diğerine atlayan çocuk yanım şımardı şimdi :)) İçimizdeki çocuğun ve evrendeki tüm çocukların mutlu olduğu bir dünya görürüz dilerim. Zeyna'dan kocaman sevgiler 💕🥰🥰
Sil